Günümüzün görsel odaklı dünyasında edebiyatın geleceği ne yöne evriliyor? Ünlü yazar Hakan Bıçakçı, Nilüfer Belediyesi Koza Buluşmaları kapsamında bu can alıcı soruyu 'TikTok Çağı'nın' getirdiği meydan okumalarla birlikte ele aldı. 'Geçici Manzara' adlı son öykü kitabından ilhamla, yazarlık serüvenini, dilin dönüşümünü ve şehrin insan üzerindeki etkilerini derinlemesine anlattı. Bıçakçı'nın, sade yazmanın ve okurun duygularına dokunmanın önemine dair çarpıcı tespitleri, edebiyatseverler arasında büyük yankı uyandırdı. Edebiyatın gücünü, didaktik olmaktan uzak, samimi bir dille yeniden tanımladığı bu özel söyleşi, kaçıranlar için büyük bir fırsat sunuyor; geleceğin okurunu anlamak için bu özet mutlaka okunmalı.
Nilüfer Belediyesi’nin düzenlediği Koza Buluşmaları’nın konuğu olan yazar Hakan Bıçakçı, son öykü kitabı “Geçici Manzara” üzerinden kentin görünmeyen yüzünü, yabancılaşmayı ve tekinsizliği okurlarıyla paylaştı.
Nilüfer Belediyesi tarafından düzenlenen Koza Buluşmaları, edebiyat dünyasının özgün isimlerini Bursalı okurlarla buluşturmaya devam ediyor. Koza Kütüphane’de gerçekleşen söyleşinin bu ayki konuğu, çağdaş Türk edebiyatının usta kalemlerinden Hakan Bıçakçı oldu. “Yamuk Zeminler, İnce Sızıntılar ve Geçici Manzaralar” başlığıyla düzenlenen etkinlikte Bıçakçı; 12. kitabı olan Geçici Manzara’dan yola çıkarak yazarlık serüvenini, dile yaklaşımını ve şehirle kurduğu ilişkiyi anlattı. Söyleşiyi çok sayıda edebiyatsever büyük bir ilgiyle takip etti.
“EDEBİYATIN GÜCÜ KARŞI TARAFA NE HİSSETTİRDİĞİNİZDE SAKLIDIR”
Konuşmasına yazım sürecindeki motivasyonlarına değinerek başlayan Hakan Bıçakçı, edebiyatın sadece bir öfke kusma alanı olmadığını belirtti. Yazarken didaktik olmaktan kaçındığını ifade eden Bıçakçı, şu sözleri kaydetti: “Bir şeylerden rahatsız olmak sanat için güçlü bir çıkış noktası ama aynı zamanda tehlikeli. Nefretini kusup rahatlamak edebiyatın alanı değil. Senin ne hissettiğin değil, karşı tarafa ne hissettirdiğin önemli aslında. Edebiyatın gücü oradan geliyor. Bu yüzden öfkemi hep dizginlerim; o bastırılan şeyin okurla yazarın ortak bir noktasında buluşmasını tercih ederim.”
Son kitabı Geçici Manzara’nın diğerlerinden farklı olarak, öykülerin bir amaca hizmet etmeden, kendiliğinden birikerek oluştuğunu belirten yazar, dildeki yabancılaşma hissinin önemine dikkat çekti.
AFORİZMA ÇAĞINDA SADELİĞİ KORUMAK
Günümüzün “aforizma çağı” olduğunu söyleyen Hakan Bıçakçı, süslü ve fiyakalı cümlelerle okuru yakalama çabasından uzak durduğunu vurguladı. Sade yazmanın en zor şeylerden biri olduğunu ifade eden Bıçakçı, “Okuru anlatıcıyla değil, doğrudan karakterin durumuyla baş başa bırakmak istiyorum. Aradan çekilip okuru bir görgü tanığı kılmaya çalışıyorum. Şeffaf ve sade bir dilin peşindeyim. Fakat artık YouTube çağı, TikTok çağını yaşıyoruz. Gittikçe her şeyin görselleştiği bir çağda dil de görselleşiyor. Hâlâ kitaplar yazılıyor ama okurgillerin nesli gittikçe aslında tükeniyor. Her şey izlemeye dönüyor. Hikayeler hep var ve hep olacak, bu bir ihtiyaç ama hikaye ihtiyacımızı artık daha çok platformlar, diziler, filmler karşılıyor. Her şey görüntüye transfer edilmeye başlandı. Betimlemeler kayboluyor” değerlendirmesinde bulundu.
Şehirle kurduğu ilişkiyi “aşk-nefret” olarak tanımlayan Bıçakçı, metinlerinde geleneksel doğa betimlemeleri yerine şehrin pürüzlerini kullandığını söyledi. Bozuk kaldırımlar, titreyen floresan ışıkları ve damlayan suların kendisi için birer ilham kaynağı olduğunu belirten yazar, şehrin adeta karakterleri yutan bir canavar gibi kurgularında yer aldığını ifade etti.
Söyleşinin sonunda katılımcıların sorularını da yanıtlayan Hakan Bıçakçı, okurları için son kitabı “Geçici Manzara”yı imzaladı. Etkinlik sonunda yazara günün anısına bir hediye takdim edildi.
Kaynak: (KAHA) Kapsül Haber Ajansı
Nilüfer Belediyesi Koza Buluşmaları etkinliğinde yazar Hakan Bıçakçı, edebiyat ve günümüzün görsel kültürü arasındaki etkileşimi derinlemesine analiz etti. Özellikle 'TikTok Çağı' olarak tanımladığı bu dönemde dilin görselleştiğini ve betimlemelerin edebi metinlerden kaybolmaya yüz tuttuğunu vurguladı. Bıçakçı, 'Geçici Manzara' adlı son kitabından yola çıkarak, yazarlık motivasyonlarını, didaktik olmaktan kaçınarak okura duygu aktarmanın önemini paylaştı. Edebiyatın asıl gücünün, yazarın ne hissettiğinden ziyade, okura ne hissettirdiğinde saklı olduğunu belirtti. Ayrıca, şehirle kurduğu 'aşk-nefret' ilişkisini metinlerine yansıtarak, bozuk kaldırımlar ve titreyen ışıklar gibi şehir detaylarını ilham kaynağı olarak kullandığını anlattı. Söyleşi, sade yazmanın zorlukları ve aforizma çağında özgünlüğünü korumanın yolları üzerine düşündürücü perspektifler sundu, edebiyatın dijitalleşen dünyadaki yerini yeniden sorgulattı.
